بهش گفتم کاش یاد میگرفتیم با همه ی تفاوتها همدیگه رو درک کنیم و مایه ی آزار هم نشیم...

کاش با هم ارتباط داشتیم...

به دور از تحقیر و توهین و ...

 

پ.ن: خسته م از زندگی...

این وقتا باید به چی فکر می کردم؟! به کدوم تفکر الهام بخش؟

 

یادم رفته...

 

پ.ن ۲: به فکر یه سفر تنهام... اولین باره چنین ولعی افتاده به جونم... دلم می خواد کار و کاسبی رو بندازم یه کنار و چمدون به دست برم از اینجا...