+ گفت: نمی دونم چطور تشکر کنم... خدا از آسمون برای من رسوندت!

تو دلم گفتم نیازی به تشکر عجیب و غریبی نیست! چون ظاهرا من اگه فضولی نکنم تو کار کسی احساس مفید بودنم رو از دست میدم!

 

همچنین فکر کردم تابحال چند نفر این جمله یا جمله ای مشابهش رو بهم گفتن!

و چند نفر در عمل حرفشونو پس گرفتن!!!

بعد فکر کردم شاید تو شناختشون از من دچار شتابزدگی شده بودن!

 

یا شایدم آدمها معمولا رو هوا حرف میزنن!

 

+ شاید بهتر و معقولتر اینه که تمجیدها و تعارفات کسی رو جدی نگیریم! سرمونو بذاریم پایین و بهترین کاری که در لحظه ممکنه رو انجام بدیم! 

آدما تو جوگیری خیلی حرفها میگن...

نسنجیده و رو هوا!