آب و سراب...
هروقت از این پستهای گل و بلبلی شنبه تون بخیر و شبتون فلان و بهمان میفرسته در جوابش سریع به اون کاناله میرم و یه پست با همین مضامین که خلاف ارزشهام هم نباشه، براش میفرستم... (فقط و فقط از سر رفع تکلیف و بدست آوردن دلش!)
الآن دیدم باز دوشنبه تون بخیر فرستاده...
رفتم تو اون کاناله یه پستی رو انتخاب کردم و موقع فوروارد جمله ی آخرش نظرمو جلب کرد:
" با کسی باشید که برایِ خودش ارزش قائل باشد...
کسی که وجودِ خودش را ارزشمند بداند ؛ نیازی به هیچ تذکر و تمهیدی ندارد...
در هر شرایطی حواسش به خودش و اصالتش هست ...
نه با هرکس و نا کسی گرم می گیرد ،
و نه با نگاه و تمجیدی ، دلش می لرزد
در انتخاب ها و روابطش محتاط و سخت گیر است ،
و برایِ رعایتِ اخلاقیات ، هیچ نظارت و اجباری ، لازم ندارد ...
آدم هایِ ارزشمند ، هرگز خیانت نمی کنند
آنها در نهایتِ تنهاییِ شان هم ؛
به خودشان وفادارند ..."
.
.
.
پ.ن: این یکی از باورهای منه:
حتی در اوج تنهایی تو به اصولت پایبندی... جز این باشه اون اصل نیست و تو درگیر سرابی!
اصول تو درست مثل "آب" مایه ی حیات تو هستن... حیات هویت تو... بدون اونها تو "تو" نیستی...
بدون اونها تو هرکسی میتونی باشی!
اونوقت تو هیچی نیستی!